O ogniu, który oczyszcza. O wodzie, która pamięta. O pytaniach, które mogą zmienić więcej niż odpowiedzi.

Jest taki moment w roku, gdy świat zatrzymuje się na krótką chwilę.

Słońce osiąga swój szczyt.

Dzień staje się najdłuższy.

Noc najkrótsza.

Od tysięcy lat ludzie obserwowali ten moment z zachwytem.

Słowianie rozpalali ogniska.

Celtowie czuwali przy świętych wzgórzach.

Ludy północy świętowały światło, które zdawało się nigdy nie zachodzić.

Wszyscy intuicyjnie czuli to samo.

Przesilenie nie jest zwykłym dniem.

Jest bramą.

A każda brama zachęca do zadania sobie pytania:

Co chcę zabrać dalej, a co powinno zostać za mną?

Dlaczego przesilenie działa?

Psychologowie powiedzieliby, że człowiek potrzebuje rytuałów przejścia.

Nie dlatego, że są magiczne.

Dlatego, że pomagają porządkować doświadczenia.

Nowy Rok.

Urodziny.

Przeprowadzka.

Ślub.

Rozstanie.

Początek wakacji.

Przesilenie letnie pełni podobną funkcję.

To naturalny punkt zatrzymania.

Moment spojrzenia za siebie i przed siebie jednocześnie.

Ćwiczenie 1. Mój ogień

Przygotuj kartkę.

Narysuj na środku symboliczny płomień.

Wokół niego wypisz wszystko, co chciałabyś zostawić za sobą:

• lęki,
• napięcia,
• rozczarowania,
• konflikty,
• poczucie winy,
• zmęczenie.

Nie oceniaj.

Po prostu zapisuj.

Na końcu zapytaj siebie:

Które z tych rzeczy naprawdę należą do mnie, a które noszę za kogoś?

Ćwiczenie 2. Lista światła

Noc Świętojańska skupia nas na ciemności.

Przesilenie przypomina jednak o świetle.

Weź drugą kartkę.

Wypisz:

Co udało mi się przetrwać?

Z czego jestem dumna?

Czego nauczyłam się przez ostatni rok?

Jakie moje cechy pomogły mi dojść do tego miejsca?

To ćwiczenie często wywołuje wzruszenie.

Bo większość z nas pamięta porażki.

A zapomina własną odwagę.

Ćwiczenie 3. Gdyby nie było strachu…

Dokończ dziesięć razy zdanie:

Gdyby nie było strachu, zrobiłabym…

Nie analizuj.

Pisz szybko.

Pierwsze odpowiedzi zwykle pochodzą z głowy.

Najciekawsze pojawiają się około szóstej lub siódmej.

Ćwiczenie 4. Co chce się narodzić?

Przesilenie nie jest tylko końcem.

Jest również początkiem.

Odpowiedz:

• Co próbuje wydarzyć się w moim życiu?
• Do czego jestem zapraszana?
• Jakiej części siebie jeszcze nie poznałam?

To nie jest planowanie.

To słuchanie.

Ćwiczenie 5. List od przyszłej siebie

Wyobraź sobie siebie za rok.

Siedzisz dokładnie w tym samym miejscu.

Przesilenie letnie kolejnego roku.

Napisz list.

Nie o celach.

Nie o sukcesach.

Napisz:

Za co dziękujesz sobie z dzisiejszego dnia?

Ćwiczenie 6. Kwiat paproci

Legenda mówi, że tej nocy można odnaleźć kwiat paproci.

Mityczny symbol szczęścia.

Ale jeśli spojrzymy głębiej, być może nie chodziło o roślinę.

Może chodziło o coś znacznie trudniejszego do znalezienia.

Własną prawdę.

Dlatego zapisz:

Czego szukam od lat?

Co próbuję odnaleźć?

A jeśli to już jest we mnie?

Rytuał zamknięcia

Wieczorem zapal świecę.

Przeczytaj swoje odpowiedzi.

Nie oceniaj ich.

Nie poprawiaj.

Nie analizuj.

Po prostu podziękuj sobie za szczerość.

Bo być może największa magia Nocy Świętojańskiej nie polega na wróżbach.

Nie polega na kwiatach paproci.

Nie polega nawet na ogniach płonących na wzgórzach.

Być może największa magia polega na tym, że choć przez chwilę przestajemy uciekać przed własnym życiem.

I zaczynamy naprawdę go słuchać.