„Można patrzeć tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu.”
— Antoine de Saint-Exupéry, Mały Książę
Dzieci od zawsze fascynowały świat dorosłych. Ich spojrzenie na rzeczywistość bywa świeże, nieoczywiste, głęboko symboliczne. Ale czy możliwe jest, że niektóre z nich posiadają paranormalne zdolności? Czy ich wyobraźnia to tylko zabawa, czy może furtka do innego wymiaru – tam, gdzie rzeczy niewidzialne nabierają kształtów, a intuicja wyprzedza logikę?
W tym poniżej zanurzymy się w świat dzieci postrzegających więcej, czujących intensywniej i widzących to, co ukryte dla większości. Świat, w którym granice między jawą a snem, nauką a magią, materialnym a duchowym – rozmywają się jak mgła o świcie.
Tajemniczy dar – odczuwanie „więcej”
Już w starożytnych przekazach odnajdujemy wzmianki o dzieciach obdarzonych „drugim wzrokiem” – zdolnością postrzegania energii, duchów, aury czy przeszłych wcieleń. W wielu kulturach uważa się, że dzieci są jeszcze blisko źródła, z którego przyszły – nieobciążone programami dorosłych, bardziej intuicyjne, czyste.
Carl Gustav Jung, ojciec psychologii analitycznej, pisał o „dziecku archetypicznym” jako o symbolu boskiej esencji, łączniku między światem materii a świata snów i mitów. Dzieci, jego zdaniem, mogą być nośnikami treści nieświadomości zbiorowej, które w dorosłym życiu zostają wyparte lub stłumione.
Historie, które nie dają spokoju
Wiele relacji rodziców brzmi podobnie:
„Moje dziecko twierdzi, że widzi ‚panią w białej sukni’, która siada przy jego łóżku i głaszcze je po głowie.”
„Córeczka rozmawia z dziadkiem, który zmarł, zanim się urodziła – opowiada rzeczy, których nikt jej nie mówił.”
„Syn narysował dokładny plan domu, w którym mieszkaliśmy lata temu. Miał wtedy 3 lata i nigdy tam nie był.”
Przypadki te są trudne do wyjaśnienia w kategoriach racjonalnych. Niektóre dzieci opowiadają o swoich „poprzednich życiach”, inne wspominają osoby zmarłe z detalami, które wykraczają poza możliwe do przyswojenia informacje.
Nauka a zjawiska niewyjaśnione
Choć nauka jest ostrożna w ocenie zjawisk paranormalnych, niektóre dziedziny zaczynają badać tzw. zjawiska anomalne. Parapsychologia, neuroestetyka, a także psychologia transpersonalna próbują zrozumieć mechanizmy intuicji, prekognicji, telepatii czy świadomego śnienia u dzieci.
Badania prowadzone przez dr. Iana Stevensona (University of Virginia) nad reinkarnacją u dzieci obejmowały tysiące przypadków na całym świecie. Dzieci często spontanicznie wspominały szczegóły z rzekomych wcześniejszych wcieleń, które udało się potwierdzić niezależnie.
Z kolei psychologowie dziecięcy zauważają, że niektóre dzieci mają bardzo rozwinięte zmysły pozazmysłowe (ESP) – są wrażliwe na emocje otoczenia, przewidują sytuacje, zanim się wydarzą, czują niepokój w „niewytłumaczalnych” momentach.
Czy to dar, czy zagubienie?
Dla dziecka widzenie rzeczy niewidzialnych może być zarówno fascynujące, jak i przerażające. Bez odpowiedniego wsparcia może czuć się niezrozumiane, wyobcowane, a nawet uznane za „dziwne” lub „nienormalne”.
Warto pamiętać, że:
- Nadwrażliwość nie oznacza patologii,
- Wyobraźnia może być formą komunikacji z nieświadomym,
- Otwartość rodzica tworzy przestrzeń do dialogu, nie do oceny.
Jak wspierać dziecko z „innym” postrzeganiem świata?
🔹 Zachowaj spokój i szacunek – nie zaprzeczaj, nie wyśmiewaj, nie oceniaj.
🔹 Zadawaj pytania – „Co widzisz?”, „Jak się z tym czujesz?”
🔹 Zapisuj doświadczenia dziecka – mogą tworzyć osobisty dziennik intuicji lub duchowego dojrzewania.
🔹 Wzmacniaj uziemienie – poprzez kontakt z naturą, sztukę, ruch.
🔹 Jeśli pojawia się lęk – warto skonsultować się z terapeutą znającym tematykę wrażliwości i rozwoju duchowego.
Czy dzieci mają moc widzenia rzeczy niewidzialnych?
To pytanie pozostaje otwarte – i może właśnie w tym tkwi jego siła. Bo może nie chodzi o „dowód naukowy”, ale o zmianę naszej percepcji rzeczywistości. Może dzieci, ze swoją czystością i bezgraniczną wrażliwością, są naszym lustrem – pokazującym, że świat jest znacznie bardziej złożony, niż sądzimy.
„Są rzeczy na niebie i ziemi, o których się nie śniło waszym filozofom.”
— William Shakespeare, Hamlet
Na koniec
Dzieci, które widzą więcej, czują głębiej i opowiadają o rzeczach „niewidzialnych”, przypominają nam o istnieniu tajemnicy. Niezależnie od tego, czy ich wizje są przejawem duchowego daru, nieświadomości zbiorowej czy po prostu niezwykłej wyobraźni – zasługują na naszą uważność, czułość i otwartość.
Na stronie Kingfisher.page celebrujemy tę subtelną granicę między racjonalnym a magicznym. Bo może właśnie w oczach dziecka odbija się to, co ukryte – i wieczne.
#art #astrologia #birds #celtowie #creative-writing #duchowość #dusza #emocje #energia #ezoteryka #filozofia #fizyka #forest #grzyby #inspiracje #intencja #intuicja #Kingfisherprzykawie #kreatywność #książka #księżyc #kwantowa #las #magia #medytacja #mushrooms #natura #nature #okultyzm #pisanie #podświadomość #ptaki #rytuały #rzeczywistość #sny #spacer #spokój #symbole #twórczość #umysł #warsztat #wild #zima #śnienie #świadomość
Kingfisher.page 