Są takie noce w roku, kiedy czas nie płynie, lecz drży — jak pajęcza nić zawieszona między światami. Gdy mgły unoszą się nisko, a wiatr wędruje jak wędrowiec bez imienia, mówi się, że zasłona staje się cieńsza. Między światem, który znamy, a światem, którego nie umiemy nazwać. To czas, w którym oczy widzą więcej, skóra pamięta coś, o czym rozum zapomniał, a dusza podchodzi bliżej powierzchni ciała, jakby chciała nas dotknąć od środka.
Ten wyjątkowy czas powraca co roku — między późnym październikiem a początkiem listopada, gdy światło ustępuje przestrzeni cieni, a ludzkie serca stają się ciche, nastrojone, uważne. To czas wspomnień, zadumy, intuicji i znaków. Czas, w którym — jak mówią starzy ludzie — „dusze przechodzą obok nas tak blisko, że wystarczyłoby wyciągnąć rękę”.
🌬️ Gdy światło spotyka się z cieniem
W tych dniach sny gęstnieją, pojawiają się dawno nieobecne twarze. Przypadkowe spotkania nie są przypadkowe. Myśli prowadzą w stronę przodków. A serce słyszy szept, który nie zawsze da się wypowiedzieć głośno.
To dlatego, że świat żywych i świat zmarłych oddychają wtedy jednym rytmem.
Nie po to, by nas straszyć.
Lecz po to, by przypomnieć.
O kruchości.
O pamięci.
O tym, że nic nigdy nie znika, tylko zmienia kształt.
W starych tradycjach — w Samhain, Dziadach, Nocy Duchów — mówiono, że w tym czasie dusze wędrują, aby spojrzeć na nas jeszcze raz. I że to, co niewidzialne, staje się niemal dotykalne. Czasem w płomieniu świecy. Czasem w spojrzeniu zwierzęcia. Czasem w nagłym wrażeniu czyjejś obecności w pustym pokoju.
🌒 Znaki, sny i przeczucia
W tym okresie wiele osób doświadcza zjawisk, których nie umie nazwać:
– nagłych wspomnień z dzieciństwa,
– intensywnych snów,
– zapachów, których nikt nie czuje,
– przeczucia, że „ktoś jest obok”,
– spotkań, które zmieniają nas na długo.
Nie trzeba przed tym uciekać.
To tylko drzwi, które na chwilę zostają uchylone.
🕯️ Jak się przygotować duchowo do tego czasu?
Nie poprzez strach.
Nie poprzez ucieczkę.
Lecz poprzez świadomą obecność.
Możesz:
🕯️ zapalić świecę dla swoich przodków,
🌿 oczyścić dom szałwią, jałowcem lub palo santo,
📜 zapisać intencję: „pamiętam, dziękuję, jestem światłem”,
🌑 zostawić w oknie symboliczny punkt światła — dla tych, którzy wędrują.
Najważniejsze: zachowaj spokój i ciekawość.
Nie otwieraj drzwi lękiem — otwórz je świadomością i ciszą.
✋ Mały rytuał ochrony i ugruntowania (prosty, łagodny)
Usiądź wieczorem, zapal świecę i dotknij dłonią ziemi, podłogi lub kamienia.
W myślach wypowiedz:
„To, co dobre — zapraszam.
To, co obce — nie wchodź.
Jestem światłem. Jestem spokojem.”
Oddychaj głęboko.
Cztery wdechy, cztery wydechy.
Obecność czyni cię bezpieczną.
✅ Inne rytuały na czas cienkiej zasłony
🌑 Rytuał Ognia — dla pamięci (przodkowie)
Zapal świecę o zmierzchu. Usiądź w ciszy.
Pomyśl o tych, których już nie ma, bez lęku — tylko z wdzięcznością.
Szeptem wypowiedz:
„Pamiętam. Dziękuję. Jesteście światłem, które prowadzę dalej.”
Pozostań w ciszy kilka minut, patrząc w płomień.
🌬️ Rytuał Oddechu — dla ochrony (energia domu)
Usiądź wygodnie. Wdech licząc do 4. Wydech licząc do 4.
Z każdym wydechem wyobrażaj sobie, że z domu odchodzi to, co ciężkie i obce.
Na końcu wypowiedz:
„To, co dobre — zapraszam. To, co obce — nie ma do mnie dostępu.”
🌕 Rytuał Księżycowy — dla intencji (przyszłość)
Przy oknie, pod księżycem, zapisz swoją intencję na małej kartce.
Intencja musi być krótka, kierunkowa i prawdziwa (np. „spokój w moim sercu”).
Przyłóż dłoń do kartki i powiedz:
„Widzę. Przyjmuję. Wprowadzam w życie.”
Zachowaj kartkę lub włóż do książki, którą kochasz.
🌕 I kiedy noc ustąpi…
O świcie wszystko wraca na swoje miejsce. Zasłona znów staje się gęsta. Sny bledną, dźwięki milkną, a świat staje się codzienny. Ale ktoś pozostał uhonorowany, ktoś został zapamiętany, a twoja dusza doświadczyła odrobiny światła na granicy cienia.
Bo ta noc nie jest o strachu.
Jest o pamięci, obecności i połączeniu.
I o tym, że świat żywych i świat zmarłych są bliżej siebie, niż się wydaje — szczególnie wtedy, gdy człowiek naprawdę patrzy.
👉 Powiązane:
- Między światami: Esej o liminalności
- Czy dusza istnieje w wymiarze kwantowym?
- Świadomość jako tajemnica wszechświata: Filozoficzne zagadki naszego istnienia
- Tablica Szmaragdowa Hermesa Trismegistosa: Sekrety ukryte w słowach
Kingfisher.page 